به پنج بخش قسمت كنيد و هر بخشى را استادى است يا استادها . بخش جهان ، بخش مسموعات و شنيدنىها استادى است براى انسان كه از راه قوه سامعه به مغز انسان و فكر انسان علومى را اعطا مىكند . انسانى كه مىشنود ، صداى حيوانات را مىشنود ، صداى سيل‌ها را مىشنود ، رعد و برق‌ها را مىشنود ، صداى بادها و نسيم‌ها را مىشنود و آنچه شنيدنىها از راه گوش به مغز متفكر انسان مىرسد ، هر يكى از اين‌ها در روح انسان علمى را ايجاد مىكند و انسان مىفهمد كه اين جهان حيواناتى دارد كه آنها با هم سخن مىگويند و باد تندى بر آنها مىوزد و رعد و برقى به طرف اين‌ها حمله‌ور است . اين حيوانات چيستند ؟ و اين‌ها كيستند و اين‌ها چه مىگويند و چه مىكنند ؟ و چه كسى اين‌ها را موجود كرده است و براى چه اين‌ها به وجود آمده‌اند ؟ رابطه ما با اين‌ها چيست ؟ و استفاده و افاده اين‌ها چيست ؟ از راه اين مسموعات علومى را بشر به تجربه در مىيابد ، مطالبى به ذهنش وارد مىشود و تصوراتى در دلش ابتدا ايجاد مىشود و سپس سراغ تصديقاتى در بارهء اين‌ها با سر انگشت فكرش مىرود . يك بخش عظيمى از علوم را مسموعات انسان به قوه مخيله انسانى اعطا مىكنند . پس مسموعات من استادان تكوينى است كه به من علومى آموخته‌اند . اين استاد بزرگى است كه خداوند عالم براى تربيت انسان آنها را معين كرده است . از ناحيه شگفتىهاى جهان آفرينش - كه از راه قوه باصره وارد ادراك مىشود - تصوراتى و سپس تصديقاتى در مغز او وارد مىشود ، مىگويد : اين منظره‌اى عجيب كه من دارم مىبينم ، چيست و از كجا توليد شده و چرا توليد شده است ؟ و من چه رابطه با اينان دارم و اين‌ها چه رابطه‌اى با من دارند ؟ از ناحيه مبصرات هم شايد ، بيش از مسموعات ، انسان علوم تجربى را استفاده مىكند و يكى از مهم‌ترين اساتيد تكوين مبصرات انسان است ، ديدنىهاست . ستاره‌ها را در شب مىنگرد ( اگر شبى باشد بسيار تاريك و هواى بسيار صاف و ستاره‌ها درست در هوا و منظر شما باشد ) اين كتاب عظيم آفرينش را يك مغز متفكرى مطالعه كند و دقت كند ، هر چه بيشتر فكر كند ، مغزش و فكرش در مقابل عظمت او كوچك مىشود و نمىتواند حقايق اين